तिचा मित्र

'त्याची मैत्रीण' हा तिने स्वीकारलेला शब्द.

आणि त्याला न पचणारा विषय म्हणजे 'तिचा मित्र'.

खरं पाहता ‘शक्ती’ ही स्त्रीवाचक. परंतू ती भगवंताने त्याला दिली.

आणि तिला स्वतःला अन्याय झाला असं वाटू नये म्हणून की काय,

मग भगवंताने सहनशक्ती मात्र तिला दिली.

समंजसपणा, नमतेघेणे, जुळवूण घेणे हे तिच्या साठी जणू अलंकारच झाले. आणि ती ते ही आनंदाने मिरवते.

मोकळेपणा, वेळेचं स्वातंत्र्य, विचारांचा-निर्णयांचा अधिकार मात्र

त्याने स्वतःजवळ ठेवला. आणि कदाचित नाव दिलं 'पुरुषार्थ'.

विचार व्यक्त करण्याचं स्वातंत्र्य तो ही मान्य करतोच.

पण आचरणाच्या वेळी त्याला कुलमर्यादेचा आधार घ्यावा लागतो.

जणू चारित्र्य संस्थेचा तोच मालक आहे.

शंका हा शब्द तसा नाकारात्मच. पण त्याने जर घेतली तर तिला सकारत्मकतेच वलय प्राप्त होतं. कारण त्याचा विचार हा कल्याणासाठीचाच असतो.

आणि ती ही नेहेमी तेवढीच सोशिक.

वेळोवेळी उत्तर देत आली आहे, त्याने नजरेने विचारलेल्या प्रश्नांची.

उत्तीर्ण होणं श्वासांइतकं आवश्यक असेल म्हणून की काय, ती प्रत्येक अग्नीपरीक्षेत उजळून निघाली आहे.

केवळ तिची एकच अपेक्षा आहे. अधिकार, कर्तव्य या सार्यांना बाजूला ठेवून

तोच जर तिचा मित्र झाला तर तिच मन अधिक हलकं होईल.

 ©हेमंत पोहनेरकर