अलक ५३४

एक नर्स ऑपरेशनची तयारी करत होती. ती फेसमास्क, हेडकॅप, ऍप्रन घालत असताना तिच्या मेकअपची खूपच काळजी करत होती.

ते पाहणाऱ्या महिला डॉक्टर तिची सुट्टी करत म्हणाल्या,

“नर्स म्हणून मेकअप किट आणि सर्जिकल किटमधील अंतर कळायला लागले की परत ये कामाला”.

अलक ५३३

 दोघे एकाच कंपनीत काम करत होते.

आणि पुढे काम करत असतांना तिची पगारवाढ त्याच्यापेक्षा अधिक झाली.

त्याने तो क्षण मोठ्या आनंदाने साजरा केला.

एव्हाना तिला कळूनचूकले होते, ‘प्रेमाने अभिमानावर मात केली आहे’.

अलक ५३२

तिचा घरातील आवराआवरी करतांना अगदी अवतार झाला होता. तो ही तिला मदत करत होता. तो काही वेळाने तिला थांबवून म्हणाला, “तू या अवतारातही खूप गोड दिसते आहेस”. ती क्षणभर लाजली.

एव्हाना घराच्या सौंदर्यात भर पडत होती.

अलक ५३१

ती बस कंडक्टर म्हणून काम करायची. तिला तिकीट देत असताना होणाऱ्या ओंगळवाण्या स्पर्श्यामुळे असह्य व्हायचे.

परंतू ती रोज नव्या उमेदीने कामाला जायची. ती स्वत:शीच म्हण्याची, “आम्ही स्त्रीया सतीच्या वाणासोबत पदराला कर्मयोगाचा वसा देखील बांधत असतो.”

अलक ५३०

“आपल्या माणसांच्या चांगल्यासाठी प्रसंगी वाईटपणा देखील घ्यावा”, आजोबा तरुणवयीन नातवाला व्यावहारीक जगाचे धडे देत होते.

त्याने विषय अव्यवहार्य वाटून सोडून दिला.

त्याला कालांतराने नातेवाईकांमध्ये वावरतांना मात्र लक्षात आले की, आजोबा उपदेशाचे मूर्तिमंत उदाहरण आहेत.

अलक ५२८

त्याने ‘वेळ झाला आहे’ म्हणत घाईघाईने ओसंडून वाहणाऱ्या पुलावरून मोटरसायकल चालवली. आणि पाण्याचा जोरदार प्रवाह त्याला वाहून घेऊन गेला.

एव्हाना ‘काळ आला होता’ असे पाहणारे म्हणत होते.

अलक ५२७

‘बँक मॅनेजरचा मुलगा असून गणितात एवढे कमी मार्क्स घेतो’, असे म्हणत त्याने त्याच्या तरुण मुलाला अक्षरशः मारले.

त्यानंतर त्या दोघांचे सूत्र कधीही जुळले नाही.

ती मात्र त्याच्या अहंकाराचा ऋणभार कमी करण्यात गुंतून गेली.

अलक ५२६

आजोबा किशोरवयीन नातवाला आग्रहपूर्वक पंढरपूरच्या वारीत घेऊन गेले. तो वारीतील मंगलमय वातावरणांत भान हरवून गेला.

घरी आल्यानंतर मात्र त्याचे आईवडील मात्र म्हणत होते, ‘आम्हाला आमचा मुलगा सापडला आहे’.

अलक ५२५

तो : तू कधी माझ्या डोळ्यांतील तुझे सौंदर्य पाहिले आहेस का?

ती: माझ्या चेहऱ्यावरील कोडाची अशी थट्टा करू नकोस.

तो : क्षमा कर. मी समाजत होतो, तू कोडाचा विचार न करता नेहमी तयार होत असशील.

त्यांचे जीवन : एव्हाना त्याचे नितळ प्रेम तिला कळत चालले होते.

अलक ५२४

तो : मला तुझ्यातील आळस मुळीच आवडत नाही.

ती: नि मला तुझ्यातील अहंकार.

त्यांचा संसार: कशाचा त्याग करावा, हे दोघांनाही माहीत आहे. परंतू मला सुखी करण्यासाठी कुणीही प्रयत्न करत नाही आहे.