सोपं आणि चांगलं

सोपं आणि अवघड. चांगलं आणि वाईट.

या दोन्ही प्रकारच्या गोष्टींमधे काहीतरी एक निवड करण्याचे प्रसंग नेहमीच येत असतात.

सोपं  आणि अवघड यामधे सोपं निवडतो तर चांगलं आणि वाईट यामधे आपण चांगल्याची निवड करतो. नव्हे तसा सहज मानवी स्वभावही असतो.

परंतू सोपं आणि चांगलं या मधे निवड करायची झाली तर वाईट वाटतं की, काय हा अवघड प्रसंग ओढवला आहे.

तरीही स्वभावतः सोपंच निवडल्या जातं. चांगलं प्राधान्यक्रमावर तेंव्हाच येतं जेंव्हा सोपं अवघड वाटायला लागतं.

सोपं सोयीच असतं. परंतू सोपं चांगलं असतंच याची शाश्वती देता येत नाही. आणि चांगलं सोपं नसतं याची खात्री मात्र नक्की देता येते.

चांगल्याची सांगड अवघाडासोबातच आजवर झालेली आहे. कारण चांगलं चांगल्या गोष्टींना वाईटापासून सहजपणे दूर ठेवतं.

खरं तर चांग्ल्याला सोपं करणं ही एक अवघड कला आहे.

अन्यथा अवघड वाईटाच्या संगतीत राहणे हे नेहमीच सोपं वाटत आले आहे.

तात्पर्य सोपं चांगलं आणि अवघड वाईट वाटण्यापेक्षा चांगलं सोपं आणि वाईट अवघड वाटले पाहिजे.

असं झालं तर अवघडही सोपं वाटायला लागेल आणि वाईट कधीच चांगलं वाटणार नाही.

यावरही चांगलं वाईट वाटत असेल तर समजावं की आता सगळं सोपं अवघड झालं आहे.

आणि अगदी 'चांगलच वाईट वाटलं' असा प्रसंग ओढवला तर नक्की खात्री देता येते की, आता कोणतही अवघड सोपं होऊ शकतं.

 ©हेमंत विनोद पोहनेरकर