अलक ५७७

 तो व्यक्त होत होता.

ती आकार घेत होती.

कुणी त्याला प्रेम म्हणत होते, तर कुणी जन्मजन्मांचे नाते.

त्या दोघांचे मात्र इतर कुठेही लक्ष नव्हते.

छे! ‘ती दोघं’ आता वेगळी उरली नव्हती.