आनंद

जीवनाला एकदा खूप दु:ख झालं.

म्हणून त्याने 'जीवन' संपवायचं ठरवलं.

खरे तर ती आत्महत्याच होती. 

परंतू 'आत्मत्याग' या गोंडस नावाखाली त्याने एक पत्र लिहिण्यास घेतलं.

दु:खाचे पाढे लिहित असतांना, जीवनाला जाणवले की,

'जीवनात कधी आनंदाचे प्रसंगही आले असतील (!)

ते ही लिहावे.'

असे वाटून त्याने ते ही लिहिण्यास सुरुवात केली.

नि लिहीता लिहीता, एका आनंदाच्या क्षणी जीवनाने पाहिलं की,

आनंदात आपण स्वतःला सामावून घेतलं होत, म्हणून आपण आनंदी होतो.

पण दु:खाशी मात्र परकेपणाने वागलो.

म्हणून एका अनामिक भावनेने जीवनाने दु:खाला गाढ आलिंगन दिलं.

आणि जीवनाला आनंद झाला.