Sunday, 28 January 2024

अलक

.

शाळेत बक्षीस वितरण झाले.

तिच्या इटुकल्या लाडोबाला एकही बक्षीस मिळाले नाही.

तो हिरमुसून गेला होता.

ती त्याच्या आवडीचे पेढे घेऊन घरी गेली.

घरी गेल्यावर त्याला म्हणाली, "आधी देवाला नैवद्य दाखव आणि मग सगळ्यांना वाट."

"पण आई", तो म्हणाला, "मला तर एकही बक्षीस मिळाले नाही."

त्यावर ती उत्तरली," तू प्रत्येक खेळांत भाग घेतलास ना, त्या साठी हे पेढे आहेत."

No comments:

सासुरवाशीन

अलक ५७८

 तो व्यक्त होत होता. ती आकार घेत होती. काही युगे उलटली.  ती पूर्ण साकारली. नि तो अव्यक्त झाला. एव्हाना त्याला लोकं निर्गुण, निराकार म्हणून स...