Sunday, 7 April 2024

अलक

 ‘पहिलं प्रेम’, ती नवऱ्याला माझी ओळख करून देत म्हणाली.

नि मला तिच्यासाठी लिहिलेल्या सगळ्या कविता आठवल्या.

तिने माझा भिडस्तपणा ठेचला होता.

एव्हाना काव्याचा अंतिम आधार घेत, मी पुटपुटलो, ‘न वरा’.

No comments:

सासुरवाशीन

अलक ५७८

 तो व्यक्त होत होता. ती आकार घेत होती. काही युगे उलटली.  ती पूर्ण साकारली. नि तो अव्यक्त झाला. एव्हाना त्याला लोकं निर्गुण, निराकार म्हणून स...