कॉलेज मध्ये असतांना एक मुलगी आवडली होती. तो काळ असा होता की, प्रपोज करायचे धाडसच झाले नाही.
पण कशी का होईना तिला चाहूल लागलीच.
तिने बेंचवर लिहून ठेवले होते, ‘पाहिलं प्रेम‘ आणि त्यावर फुली मारली होती.
तो व्यक्त होत होता. ती आकार घेत होती. काही युगे उलटली. ती पूर्ण साकारली. नि तो अव्यक्त झाला. एव्हाना त्याला लोकं निर्गुण, निराकार म्हणून स...
No comments:
Post a Comment