अलक

१.

तो ‘मल्हार’ नावाने काव्य रचायचा.

अर्थातच स्वतःची जगाला कधी ओळख होऊ दिली नाही.

त्याने ‘आयुष्याच्या संध्याकाळी’ या काव्यात नमूद केले ‘माता-पित्यांनी त्याला ‘मल्हारी-म्हाळसाकांता’च्या चरणी वाहिले होते’.

२.

त्याने आजवर लिहिलेल्या कविता मोजायला सुरुवात केली. त्याने हजारी गाठल्याचे लक्षात आल्यावर मोजणी सोडली.

आणि ‘अनंता’ची कविता लिहिली.

३.

ती कवयित्री होती.

तो : मला कधी कधी मला तुझ्या कविता नाही कळत.

तिने त्याला ‘स्त्रीमन’ न उलागडाता आल्यामुळे क्षमा केले.

©हेमंत पोहनेरकर

९५ ९५ ९६ ९९ ८९