नि तू दोघेही दीर्घ आहोत.
परंतु दोघांना जोडणारा मात्र ह्रस्व?
असो. मी ‘तू’झ्यात मिसळ्यानंतर मात्र ही सगळी बंधने संपून जातात.
‘आपण’ किती छान आहे.
नाही?
तो व्यक्त होत होता. ती आकार घेत होती. काही युगे उलटली. ती पूर्ण साकारली. नि तो अव्यक्त झाला. एव्हाना त्याला लोकं निर्गुण, निराकार म्हणून स...
No comments:
Post a Comment