संकटांना घाबरू नकोस, आव्हानांसमोर झुकू नकोस
अपयश आले तर येऊ दे, पण तू केवळ रिस्क घे...
नभांना साद दे, सागराला हाक दे
हिमालयाला टाप दे,
क्षितिजही कवेत घेता येतं, या गोष्टीची जाणीव आधी तुझ्या मनाला करून दे...
पण तू केवळ रिस्क घे...
धान्य गोळा करणाऱ्या मुंग्यांना बघ,
भर रस्त्यावर संथगतीने चालणाऱ्या 'पैशा'ला बघ,
जन्मलेल्या पिलांना घरट्यात सोडून उंच भरारी घेणाऱ्या पक्षांना बघ,
देवाने तुझ्यात दिलेल्या आत्मविश्वासाला एकदा हाक दे...
पण तू केवळ रिस्क घे...
वाघ-सिंह प्रसंगी 'सावज' हेरत ही असतील,
परंतु आपल्या सौंदर्यासह बागडताना तू हरिणाला सदैव पाहशील
भित्रा ससा होऊन पृथ्वीच्या पोटात दडून बसू नकोस,
आभाळ कोसळलेच पाठीवर तर कोसळू दे...
पण तू केवळ रिस्क घे...
परिणामांची क्षिती बाळगून युद्ध टाळता येत नसतं,
आपल्या हातातील शस्त्र चालवत शत्रूला मारायचंच असतं,
अमरत्व हे विराचं सर्वोच्च मेडल असतं
म्हणूनच मनावरील भीतीचे वस्त्र फेकून दे...
पण तो केवळ रिस्क घे...
मी तुझी पत्नी म्हणून तुला पदराखाली झाकून नाही घेणार
उलट तुझी अर्धांगिनी म्हणून तुझ्या अपयशाचाही अर्धा वाटा उचलणार
परंतु आत्महत्येचे अस्त्र तू उचलू नकोस
उलट आपल्या मुलांना साहसाचा वारसा दे...
आणि म्हणूनच तू केवळ रिस्क घे....
©हेमंत पोहनेरकर
भ्र.क्र. :- ९५ ९५ ९६ ९९ ८९
3 comments:
1 नंबर खुप छान
विराग
लयं भारी.... मस्त शब्द रचना.
प्रेरणदायी..... जोश दाबु-दाबू खचा-खच भरणारी कविता.
वा मस्तच कविता
Post a Comment