Tuesday, 28 June 2022

अलक क्र.५९

 

पहिल्या पावसावर लिहिलेली एक सुंदर कविता त्याने मित्रांना वाचून दाखवली.

पडणाऱ्या पावसात जसे सगळे चिंब ओले झाले होते तसेच त्याच्या कविताने त्यांची मने देखील ओली झाली होती.

तो मात्र कोरडाच होता. त्याच्या प्रियसीच्या आठवणीत त्याने ती कविता रचली होती.

No comments:

सासुरवाशीन

अलक ५७८

 तो व्यक्त होत होता. ती आकार घेत होती. काही युगे उलटली.  ती पूर्ण साकारली. नि तो अव्यक्त झाला. एव्हाना त्याला लोकं निर्गुण, निराकार म्हणून स...