Sunday, 1 February 2026

अलक ५६२

तो : तू नेहमीच कर्तव्याला प्राधान्य दिले आहेस. नि प्रेमाकडे दुर्लक्ष केले.

तो : हा दृष्टीदोषही असू शकतो.

ती : नाही. मला वाटते, तू आता केवळ प्रेमाचीच साधना करावीस.

तो : ठीकच. परंतु काही वर्षांनी तूच म्हणशील की, मी हे सगळे कर्तव्य म्हणून केले. तेव्हा आजच काळजी घे.

तिने या प्रसंगानंतर कर्तव्याकडे प्रेममय दृष्टीने पाहण्यास सुरुवात केली.

No comments:

सासुरवाशीन

अलक ५७८

 तो व्यक्त होत होता. ती आकार घेत होती. काही युगे उलटली.  ती पूर्ण साकारली. नि तो अव्यक्त झाला. एव्हाना त्याला लोकं निर्गुण, निराकार म्हणून स...