Wednesday, 25 February 2026

अलक ५६७

 ती कविता लिहीत होती, त्यावेळेस तिचा इटुकला लाडोबा तिला  म्हणाला, “आई, ‘खबडक खबडक लाडोबा’ हे गाणंपण तूच लिहिलं आहेस का?”

तिला त्याच्या निरागस जिज्ञासुपणाचे खूप कौतुक वाटले.

त्यानंतर ती ‘कविता’ आणि ‘लाडोबा’ या दोघांचीही वाढ करतांना तिच निरागसता जगण्याचा प्रयत्न करत गेली.

No comments:

सासुरवाशीन

अलक ५७८

 तो व्यक्त होत होता. ती आकार घेत होती. काही युगे उलटली.  ती पूर्ण साकारली. नि तो अव्यक्त झाला. एव्हाना त्याला लोकं निर्गुण, निराकार म्हणून स...