Sunday, 26 December 2021

तिचं प्रेम



कृष्णे काठून परतत असताना
मी तिला म्हणालो, 
"तुझ्या हाताने
कृष्णाची ओटी भरू"

ती म्हणाली,
"आधी आपल्या नात्याला
नाव तरं देऊ"

म्हणालो, "कसे सांगू तुला मी,
माझे जीवन माझे नाही.
कृष्णेचा प्रवाहा सारखा
मी तर तुला दिसेण,
पण माझं सारं अस्तित्व
सागरात जाऊन विसावेण" 

"वेडा आहेस", ती म्हणाली,
"मी कुठे तुला मागते!
तू फक्त एकदा
प्रेमभराने 'माझी' म्हण
मी कृष्णेची 'सदेह ओटी' भरेण...


©हेमंत पोहनेरकर
९५९५९६९९८९

No comments:

सासुरवाशीन

अलक ५७८

 तो व्यक्त होत होता. ती आकार घेत होती. काही युगे उलटली.  ती पूर्ण साकारली. नि तो अव्यक्त झाला. एव्हाना त्याला लोकं निर्गुण, निराकार म्हणून स...