Sunday, 26 December 2021

एकांत

 


तो : माझ्याजवळ बसशील.
ती : नको. कुणी बघेल.
तो : माझं जरा ऐकशील
ती : आता नको. पुन्हा कधी.
तो : ठीक आहे.
       तू जा.
       माझ्या आयुष्याचा गुंता
       असाच वाढू दे.
        माझ्या एकांताला
        पुन्हा रडू दे...

©हेमंत पोहनेरकर

No comments:

सासुरवाशीन

अलक ५७८

 तो व्यक्त होत होता. ती आकार घेत होती. काही युगे उलटली.  ती पूर्ण साकारली. नि तो अव्यक्त झाला. एव्हाना त्याला लोकं निर्गुण, निराकार म्हणून स...