तिच्या इटुकल्या लाडोबाने गणपतीच्या मिरवणुकीत खूप छान ढोल वाजवला.
त्याच्या ठोक्यावर तिचेही पाय थरकत होते.
ती त्याची संगीत विषयाची आवड ओळखत स्वतःशीच पुटपुटली ‘बाळाचे पाय पाळण्यात’.
तो व्यक्त होत होता. ती आकार घेत होती. काही युगे उलटली. ती पूर्ण साकारली. नि तो अव्यक्त झाला. एव्हाना त्याला लोकं निर्गुण, निराकार म्हणून स...
No comments:
Post a Comment