मनाजोगते कथानक मिळेपर्यंत तो कुठेही वेड्यासारखा फिरायचा.
असेच एकदा त्याला कुणीतरी वेश्यावस्तीतून परतताना पहिले.
त्या गृहस्थाने ही गोष्ट त्याच्या पत्नीला सांगितली.
त्यावर स्मितहास्य करत ती म्हणाली,
"अहो! माझी खरी सवत त्यांची लेखणी आहे."
-
शेवटच्या परकीय गुलामगिरीतून मुक्त होऊन एव्हाना आपल्याला ७६ वर्षांचा कालावधी उलटून गेला. आणि त्याचा स्वातंत्र्य उत्सव देखील आपण मोठ्या प्रमाण... -
'स्वीकारणे' हा अमूल्य असा दागिना अंगावर परिधान करुन, ती माप ओलांडून माझ्या घरात आली. अर्थात माझी सौभाग्यवती, बायको. बाबांच्या घरचे ... -
नास्तिकाला ही दैवत असते ते मातेचे. कृतज्ञतेची कृतार्थता प्रकट करण्याचे एकमेव ठिकाण जगाच्या पाठीवर भगवंतानंतर अस्तित्वात आहे ते म्हणजे माता. ...
No comments:
Post a Comment